Distopik Dizeler

Kan içinde göller, kızıl kan
Ölen insanlığın peşindeyim.
Taktığın kalıplarla kazılmış,
Kuyuların dibindeyim.
Zamanın ötesinde,
İncinmiş adaletin izindeyim.
Borcum var,
Hayata ve yaşamaya,
Geleceğe ve sana.
Ölümün sınırında
Çırılçıplak ve enseme binilmiş
Ayakta kalmaya odaklanmış
İnsanlığın, son demlerindeyim.
Gözetimdeyim.
Dolandırıldım
“Baba”, “Anne”, “Abi”, ”Abla”
Sesleriniz çok yüksek,
Duyamıyorum.
Parçalandım.
Hak, hukuk, devlet
Sırtını dönmüş, merhametsiz bir servet,
İpimi kesen patron,
Sesimi kesen sistem,
Bıçağını dayamış boynuma,
Kan içindeyim, kızıl kan.
Ben halkım,
Yıkılan, tekmelenen, ağlayan.
Açlıktan ölen halkım.
Ben halkım,
Ekmek alamayan,
Eğitim hakkı elinden alından,
Evlendirilen,
Dayak yiyen,
Faturasını ödeyemeyen,
Kıyafet alamayan,
Dilenen,
İşsiz,
İşçi,
Madenci,
Öğretmen,
Doktor,
Ve daha nicesiyim.
“Ben halkım ve bütün devletlerin en tepesindeyim.”*
*Sokrat St-Distopya
-Tilda